Categories

Blog

Η ανάγκη για την διάσωση της Άγριας Ζωής
24 Feb 2021

Σε οποιαδήποτε δεδομένη ημέρα στη χώρα μας, μπορεί να εκτιμηθεί ότι δεκάδες άγρια πτηνά και θηλαστικά υφίστανται τραυματισμούς άμεσα αποδοτέους στον άνθρωπο. Αιτίες τέτοιων ανθρωπογενών τραυματισμών περιλαμβάνουν τα μηχανοκίνητα οχήματα, τις γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, τα κατοικίδια σκυλιά και τις γάτες, τη χρήση φυτοφαρμάκων, τη ρύπανση και τις πετρελαιοκηλίδες, τα παρατημένα αλιευτικά εργαλεία και τις εσκεμμένες πράξεις σκληρότητας.


(ζώα σε περίθαλψη, από το φωτ. αρχείο του ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ.)

Κατά τους ανοιξιάτικους και τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν ο καθαρισμός των δέντρων και των κήπων καθώς και οι καθαρισμοί με μηχανήματα είναι ανεξέλεγκτοι, ο αριθμός των άγριων ζώων που εκτοπίζονται ή τραυματίζονται μπορεί να τριπλασιαστεί. Ολόκληροι οι πληθυσμοί μπορούν να επηρεαστούν από την απώλεια οικοτόπων και από φυσικές καταστροφές, αυξάνοντας τον αριθμό των πιθανών θυμάτων άγριας πανίδας σε ακόμη μεγαλύτερη ποσότητα.

Ο εκτιμώμενος αριθμός θυμάτων άγριας ζωής βασίζεται σε αρχεία που άγρια ζώα έχουν αναφερθεί ή διασωθεί – μια διαδρομή που αρχίζει όταν ένα ζώο παρατηρείται για πρώτη φορά από κάποιον που είναι πρόθυμος να παρέχει βοήθεια. Με τύχη, η αναζήτηση αυτού που το βρήκε μπορεί να τον οδηγήσει σε έναν ειδικά εκπαιδευμένο διασώστη άγριας ζωής.

Η διάσωση άγριων ζώων απαιτεί ένα μοναδικό σύνολο δεξιοτήτων, πολύ διαφορετικό από εκείνο που χρησιμοποιείται για το χειρισμό κατοικίδιων ζώων. Όχι μόνο τα άγρια ζώα συμπεριφέρονται διαφορετικά, αλλά η σύλληψη και ο χειρισμός τους μπορεί να είναι επικίνδυνα, ειδικά για το ζώο. Τα άγρια ζώα αντιλαμβάνονται την προσέγγιση και το χειρισμό από τον άνθρωπο ως απειλή, τα περισσότερα  θα προσπαθήσουν να φύγουν ή θα αγωνιστούν για τη ζωή τους, ακόμη και αν αυτό τα σκοτώσει! Ο τρόπος που χειριζόμαστε το ζώο και η ποιότητα της φροντίδας που προσφέρουμε μπορεί να σημαίνει ζωή ή θάνατο γι’ αυτό. Ακόμα κι αν το ζώο δεν είναι σοβαρά τραυματισμένο, η ανεπαρκής προφύλαξη , η άχαρη μεταχείριση και η ακατάλληλη τροφή μπορεί να είναι θανατηφόρα. Επομένως, είναι επιτακτική ανάγκη να παρέχεται σ’ αυτούς που σπεύδουν πρώτοι για την διάσωση, τους διασώστες, ειδική κατάρτιση σχετικά με τις σωστές μεθόδους διαχείρισης  άγριων ζώων.


Πρώτα απ 'όλα, πρέπει να έχουν αρκετές γνώσεις για το είδος που πρόκειται να συναντήσουν. Αυτό θα τους βοηθήσει να εντοπίσουν τα ζώα που βρίσκονται σε κίνδυνο και να τους βοηθήσει να καθορίσουν εάν ένα ζώο συμπεριφέρεται κανονικά ή χρειάζεται να διασωθεί. Η εξοικείωση με τα είδη θα βοηθήσει επίσης τους διασώστες να σχεδιάσουν ασφαλείς και επιτυχημένες στρατηγικές σύλληψης. Οι διασώστες πρέπει επίσης να είναι εκπαιδευμένοι και εξοπλισμένοι για να χειρίζονται και να περιορίζουν τα άγρια ζώα χωρίς να προκαλούν πρόσθετες βλάβες σε αυτά. Εάν ένα ζώο απαιτεί άμεση βοήθεια, οι διασώστες πρέπει να είναι σε θέση να παρέχουν βασική φροντίδα έκτακτης ανάγκης για τη σωτηρία - παρόμοια με εκείνη του ανθρώπινου προσωπικού έρευνας και διάσωσης και των νοσηλευτών. Στην χώρα μας δεν υφίστανται, αλλά στο εξωτερικό συναντάμε εξειδικεύσεις όπως: τεχνικός αναζήτησης και διάσωσης άγριων ζώων (WSART), νοσηλευτής άγριας ζωής, ειδικός τραυμάτων άγριας πανίδας, κλπ.  Είναι  σχετικά νέοι όροι που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν ένα εξειδικευμένο τμήμα διάσωσης άγριων ζώων. Δυστυχώς, όμως αυτές οι μοναδικές και πολύτιμες ειδικότητες δεν υπάρχουν αυτή την στιγμή στην χώρα μας.


Στην Ελλάδα, πολύ λίγες οργανώσεις προστασίας άγριων ζώων διαθέτουν και κέντρα περίθαλψης και αποκατάστασης (ΑΡΧΕΛΩΝ, ΑΝΙΜΑ, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ).Οι περισσότερες συνεργάζονται με οργανωμένα κέντρα περίθαλψης (ΑΛΚΥΟΝΗ, ΔΡΑΣΗ για την άγρια ζωή, ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ.) και ακόμα λιγότερες παρέχουν οργανωμένες ομάδες διάσωσης στο πεδίο (ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ). Συνήθως αντί να στέλνουν μια ομάδα εκπαιδευμένων διασωστών στο πεδίο, βασίζονται σε ζώα που φτάνουν στις πόρτες τους από ευαισθητοποιημένους πολίτες. Αυτό συχνά αφήνει την διάσωση ενός τραυματισμένου ή ασθενούς άγριου ζώου σε αυτούς που το εντόπισαν. Οι πολίτες που το βρήκαν αλλά αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να εκτελέσουν οι ίδιοι τη διάσωση θα αναζητήσουν βοήθεια, κάτι που μπορεί να είναι μια αποθαρρυντική εμπειρία αν δεν είναι καλά πληροφορημένοι για τις οργανωμένες δομές που υπάρχουν.

Σε ορισμένες περιοχές, οι θυροφύλακες θα βοηθήσουν με κλήσεις σχετικά με άγρια ζώα που βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Σε αστικά περιβάλλοντα, το καθήκον της ανταπόκρισης σε κλήσεις που άγρια ζώα κινδυνεύουν ή είναι ανύμπορα, συχνά αναλαμβάνεται από δημοτικές υπηρεσίες (μπόγιας, κλπ) ή από την πυροσβεστική . Και στις δύο περιπτώσεις, εκτός εάν οι εν λόγω υπάλληλοι είναι καλά εκπαιδευμένοι και εξοπλισμένοι ειδικά για ζώα της άγριας φύσης, μπορούν να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό.

Χωρίς να υπάρχει κάποιος με τις δεξιότητες για να βρει, να εντοπίσει, να αξιολογήσει και να παράσχει άμεση βοήθεια σε άγρια ζώα που βρίσκονται σε κίνδυνο, χάνονται πολλές ζωές. Το ότι δεν υπάρχει εκπαιδευμένος διασώστης  είναι συχνά ένα υποτιμημένο πρόβλημα αλλά μπορεί  να είναι το μεγαλύτερο δίλημμα που αντιμετωπίζουν τα θύματα άγριας πανίδας και τα άτομα που τα βρίσκουν. Η Προσκοπική Ομάδα Διάσωσης Άγριας Ζωής προσπαθεί να εκπαιδεύσει Ενήλικα Μέλη και Στελέχη του Ελληνικού Προσκοπισμού με σκοπό να μπορούν να ανταποκρίνονται στοιχειωδώς σε αυτές της προ(σ)κλήσεις διάσωσης της άγριας ζωής του τόπου μας.

Στο YouTube μπορείτε να δείτε και την παρουσίαση σε video: https://www.youtube.com/watch?v=hw7aIM5LZ7A&feature=youtu.be


(στο video χρησιμοποιήθηκαν και φωτογραφίες από τις ελληνικές οργανώσεις περίθαλψης: ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ., ΑΝΙΜΑ, ΑΡΧΕΛΩΝ)

ΘΜΠ

Ο Γιώργος Γεωργακόπουλος από το ΚΕ.Π.Ε.Α.Π. ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ. , μας εξηγεί γιατί δεν πρέπει να ταΐσουμε ένα άγριο ζώο, μόλις το διασώσουμε.
30 Jan 2021

Ο Γιώργος Γεωργακόπουλος από το ΚΕ.Π.Ε.Α.Π. / ΚΕ.Π.Π.Α..Ζ , μας εξηγεί γιατί δεν πρέπει να ταΐσουμε ένα άγριο ζώο, μόλις το διασώσουμε.

«Όταν κάποιος βρει ένα άγριο ζώο το πρώτο πράγμα που συνήθως ρωτάει είναι "τί να το ταΐσω" .

Κανονικά η ερώτηση θα έπρεπε να είναι "τί πρέπει να κάνω" .

Για ποιον λόγο δεν ταΐζουμε ;»

Όταν βρίσκουμε ένα άγριο ζώο στο έδαφος ανήμπορο να τραπεί σε φυγή και να κρυφτεί σημαίνει ότι κάποιος σοβαρός λόγος το καθήλωσε εκεί και το άφησε εκτεθειμένο θέτοντας τη ζωή του σε κίνδυνο. Η προσέγγιση από τον άνθρωπο - διασώστη φαντάζει στα μάτια του ζώου σαν απειλή από ένα μεγαλόσωμο ζώο το οποίο δεν έχει ξεκάθαρες προθέσεις.


Όταν ένα άγριο ζώο δέχεται κάποιο ερέθισμα το οποίο εκλαμβάνει ως απειλητικό για τη ζωή του ενεργοποιείται στο σώμα του ένας μηχανισμός άμυνας που ονομάζεται "fight or flight", στα ελληνικά" πάλη ή φυγή". Σύμφωνα λοιπόν με αυτή τη διαδικασία απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος ορμόνες από τα επινεφρίδια και τον εγκέφαλο που προετοιμάζουν το σώμα για γρήγορη και αποτελεσματική αντίδραση στον κίνδυνο. Αυξάνει ο καρδιακός και ο αναπνευστικός ρυθμός ώστε το αίμα που μεταφέρει οξυγόνο και γλυκόζη (πηγή ενέργειας των κυττάρων) να διοχετευτεί πιο γρήγορα στους μυς έτσι ώστε το ζώο να μπορέσει να αντιδράσει άμεσα είτε τρέχοντας (ή πετώντας) μακριά είτε αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο. Αυτό εξηγεί γιατί κάποια ζώα δεν απομακρύνονται πάρα επιτίθενται σθεναρά. Διότι αξιολογώντας τον κίνδυνο και αφότου κρίνουν ότι δεν υπάρχει ασφαλής διέξοδος διαφυγής η μόνη αντίδραση που τους απομένει είναι να προσπαθήσουν να εκφοβίσουν τον εχθρό!

Η ενέργεια λοιπόν του οργανισμού διοχετεύεται στην καρδιά, τους πνεύμονες και τους μυς καθώς επίσης στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα ώστε να μπορέσει το ζώο να επεξεργαστεί και να ανταποκριθεί άμεσα στα απειλητικά για τη ζωή του ερεθίσματα του περιβάλλοντος.

Ως εκ τούτου το γαστρεντερικό σύστημα περνάει σε δεύτερη μοίρα. Το ζώο για όσο χρονικό διάστημα πιστεύει ότι κινδυνεύει δεν θα σπαταλήσει ενέργεια στο να τραφεί. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι(με παράδειγμα τον δικό μας τρόπο λειτουργίας) όταν το στομάχι είναι γεμάτο καιαρχίζει η διαδικασία της χώνεψης, ο οργανισμός δεν είναι σε θέση να κινηθεί γρήγορα και οι απότομες κινήσεις μπορεί να γίνουν επικίνδυνες. Τα άγρια ζώα το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά. Για αυτό το λόγο επιδιώκουν να είναι ασφαλή την ώρα του γεύματος, αφότου έχουν φάει αποσύρονται σε ασφαλές περιβάλλον και όταν αισθάνονται ότι κινδυνεύουν πολλά είδη έχουν αναπτύξει ως μηχανισμό άμυνας την εμέτιση της τροφής τους, για να είναι ελαφρύτερο το σώμα και να μπορεί να κινηθεί πολύ πιο γρήγορα.

Η επίδραση των ορμονών του στρες θα σταματήσει μόνον όταν ο οργανισμός αισθανθεί ότι πέρασε ο κίνδυνος και είναι ασφαλές πλέον το ζώο ή(εάν το στρεσογόνο ερέθισμα είναι έντονο και διαρκέσει για πολλή ώρα) μέχρι την εξάντληση και κατά συνέπεια την αδυναμία πλέον του ζώου να αντιδράσει αποτελεσματικά.

Τα παραπάνω εξηγούν γιατί το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να βάλουμε το ζώο που βρήκαμε σε χαρτόκουτο και δεν το αφήνουμε εκτεθειμένο ή δεν το πασπατεύουμε για πολλή ώρα. Με αυτόν τον τρόπο το βοηθάμε να αποτραβηχθεί, να απομονωθεί και να αισθανθεί ότι προς το παρόν τουλάχιστον δεν διατρέχει κίνδυνο ώστε να μπορέσουν οι λειτουργίες του οργανισμού του να επανέλθουν στα φυσιολογικά επίπεδα, εάν βέβαια δεν έχουν υπονομευθεί ανεπανόρθωτα.


Επιπλέον το φαγητό που θα του προσφέρουμε και το οποίο μπορεί να έχουμε διαθέσιμο στο σπίτι μας συνήθως απέχει κατά πολύ από την τροφή που δεχόταν το ζώο αυτό μέχρι πριν από λίγες ώρες ή ημέρες. Πρακτικά λοιπόν κι εφόσον ο οργανισμός του βρίσκεται σε τόσο μεγάλη ένταση δεν μπορεί να στρέψει την προσοχή του στην αναγνώριση και την επεξεργασία αυτού του νέου τροφίμου.

Ένα άγριο ζώο όταν τρέφεται έχει ως μοναδικό σκοπό να προσλάβει ενέργεια μέσω της απελευθέρωσης θρεπτικών συστατικών από τα τρόφιμα τα οποία διασπά μέσα στον πεπτικό σωλήνα. Για να το καταφέρει όμως αυτό θα πρέπει πρώτα να καταναλώσει ενέργεια. Και έτσι κατευθύνει μεγαλύτερα ποσοστά αίματος στο γαστρεντερικό σύστημα ώστε να επιτελέσει με αποτελεσματικό τρόπο τη λειτουργία του.

Όταν το αίμα κυκλοφορεί χάνει μέρος του όγκου του μέσω φυσιολογικών μηχανισμών όπως είναι η εξάτμιση μέρους του νερού των κυττάρων γιατη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, ο καθαρισμός του αίματος από τους νεφρούς με τη δημιουργία των ούρων και η εκπνοή. Όσο πιο γρήγορα αναγκάζεται το αίμα να κυκλοφορήσει τόσο πιο γρήγορες και μεγαλύτερες είναι οι απώλειες αυτές. Πόσο μάλλον εάν ξεπερνούν τον φυσιολογικό ρυθμό εξαιτίας, παραδείγματος χάριν, μιας αιμορραγίας ( εσωτερικής ή εξωτερικής).

Για όλους τους παραπάνω λόγους γίνεται ξεκάθαρο (θέλουμε να ελπίζουμε) ότι το πρώτο πράγμα που μας ενδιαφέρει είναι η αναπλήρωση του όγκου αίματος ώστε το αίμα να μπορέσει να κυκλοφορήσει αποτελεσματικά και να κατευθύνει τα θρεπτικά συστατικά ή τα κύτταρα που εμπλέκονται στην αποκατάσταση της βλάβης όπως αιμοπετάλια και λευκοκύτταρα στα σημεία που περισσότερο έχει ανάγκη το σώμα.


Αφού λοιπόν έχουμε πετύχει αυτήν την σταθεροποίηση, τότε και μόνον τότε προχωρούμε σε τάισμα. Από τα παραπάνω όμως γίνεται επίσης κατανοητό πόση μεγάλη σημασία έχει για το σώμα να δεχθεί την κατάλληλη τροφή. Αυτήν που θα του προσφέρει εύκολα βιοαποδομήσιμα θρεπτικά συστατικά, χωρίς όμως να σπαταλήσει πολύ μεγάλα ποσά ενέργειας για να την διασπάσει. Μιας και ήδη βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση, ενώ αυτό το οποίο τώρα χρειάζεται είναι να αναπληρώσει την ενέργειά του με όσο το δυνατόν πιο ανέξοδο τρόπο.

Η τροφή λοιπόν θα πρέπει να είναι σωστή από θρεπτικής άποψης, πολύ εύπεπτη και κατάλληλη για το συγκεκριμένο είδος ζώου. Η ακατάλληλη τροφή όχι μόνο δεν βοηθάει αλλά μπορεί να θέσει σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή ή μακροχρόνια να υπονομεύσει την ευζωία του ζώου.

Στο ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ. φιλοξενούμε πολλά ζώα τα οποία δεν είναι απελευθερώσιμα γιατί η υγεία τους έχει υπονομευθεί από την λάθος διατροφή που έλαβαν στο παρελθόν.

Η ερώτηση λοιπόν <<Τι να το ταΐσω>> προϋποθέτει ότι γνωρίζετε όλα τα παραπάνω, είστε σε θέση να αναγνωρίσετε και να αξιολογήσετε σωστά τα συμπτώματα που παρουσιάζει το ζώο, έχετε ακολουθήσει όλα τα βήματα που προηγούνται του ταΐσματος, το ζώο ανταποκρίθηκε, οπότε τώρα είναι η ώρα να ταϊστεί.

Αν όμως το άγριο ζώο που έχετε βρει δεν αισθάνεται ασφαλές στα χέρια σας, ΔΕΝ θα δεχθεί τροφή από εσάς. Αν παρόλα αυτά πιεστεί να δεχθεί φαγητό, το πιο πιθανό είναι να το εμετίσει με κίνδυνο να περάσει μέρος της τροφής στην τραχεία και να κινδυνεύσει η ζωή του. Αν επιμείνετε το μόνο που θα καταφέρετε είναι να το στρεσάρετε και να το αφυδατώσετε ακόμα περισσότερο.

Οπότε είναι πολύ καλύτερο και πολύ πιο ασφαλές για το ζώο αυτό το τελευταίο βήμα του ταΐσματος να το αφήσετε σε εμάς!! 

Αν έχετε κάνει τα προηγούμενα βήματα σωστά και υπεύθυνα θα έχετε κάνει ήδη πολλά για να βοηθήσετε ένα άγριο ζώο!!

Ακόμα και όταν είναι 100% υγιές και εύρωστο και απολύτως ικανό να αντιδράσει δεν θα σκεφτεί το φαγητό όταν αισθανθεί ότι απειλείται με οποιονδήποτε τρόπο η ζωή του. 


Ματίνα Πάλλη

Υπεύθυνη Περίθαλψης & Αποκατάστασης Ζώων ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ.

Άγρια ζώα που ζουν στην Ελλάδα απειλούνται με εξαφάνιση. Πώς μπορούμε να τα προστατεύσουμε; Τι πρέπει να κάνουμε εάν βρούμε κάποιο τραυματισμένο; Δείτε όλες τις απαντήσεις
24 Jan 2021

Η Ελλάδα είναι το «σπίτι» της χελώνας καρέτα, του φυσητήρα, της μεσογειακής φώκιας, του Mαυρόγυπα, του Aσπροπάρη, του βατράχου της Καρπάθου, του κόκκινου ελαφιού, αλλά και άλλων ειδών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Οφείλουμε να τα σώσουμε και να τα προστατεύουμε.

Το WWF Ελλάς εφιστά την προσοχή μας και δίνει χρήσιμες πληροφορίες γι’ αυτά τα είδη που απειλούνται. Παράλληλα, μας ενημερώνει για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε σε ένα άγριο ζώο, και τι πρέπει να κάνουμε εάν αντικρίσουμε κάποιο τραυματισμένο ή νεκρό. «Η χώρα μας μπορεί να είναι μικρή σε έκταση, όμως είναι πλούσια σε, περίπου, 3.500 θαλάσσια και 23.000 χερσαία είδη ζώων, καθώς και σε 5.800 καταγεγραμμένα είδη φυτών στη στεριά. Μάλιστα, η Ελλάδα φιλοξενεί πολλά σημαντικά και απειλούμενα είδη, κάποια από τα οποία συναντάμε μόνο στην Ευρώπη, ή στη χώρα μας, όπως:

● Χελώνα καρέτα

Η χελώνα καρέτα (Caretta caretta), που κολυμπά στις ελληνικές θάλασσες για περισσότερα από 100 εκατομμύρια χρόνια, σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με την εξαφάνιση. Η Ελλάδα φιλοξενεί το, περίπου, 60% των φωλιών της Μεσογείου και, παράλληλα, στη χώρα μας υπάρχουν δύο από τις πιο σημαντικές περιοχές ωοτοκίας της χελώνας καρέτα: το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου με τιςέξι παραλίες ωοτοκίας στον Κόλπο του Λαγανά, στη Ζάκυνθο και τον νότιο Κυπαρισσιακό κόλπο, στη δυτική Πελοπόννησο. Το WWF Ελλάς δουλεύει, αδιάκοπα, εδώ και δεκαετίες για την προστασία της Caretta caretta, με τις πρώτες πρωτοβουλίες να ξεκινούν, ήδη, από τη δεκαετία του 1980. Το 1994 διοργανώθηκε πανευρωπαϊκή εκστρατεία και, με τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και από συνεισφορές ιδιωτών, η οργάνωση αγόρασε το 90% της έκτασης γύρω από την παραλία των Σεκανίων, με στόχο την προστασία της. Κι αυτό, διότι η παραλία των Σεκανίων, μήκους μόλις 550 μέτρων, είναι το σημαντικότερο «μαιευτήριο» της Caretta caretta στη Μεσόγειο, καθώς συγκεντρώνει κάθε χρόνο500-1.000 φωλιές! Από τότε, η παρουσία του WWFΕλλάς στην περιοχή είναι μόνιμη.

 

● Φυσητήρες

Οι φυσητήρες (Physeter macrocephalus), το τρίτο μεγαλύτερο ζώο του πλανήτη με τον μεγαλύτερο εγκέφαλο, έχουν βρει στις ελληνικές θάλασσες ένα ιδανικό «σπίτι». Στην Ελληνική Τάφρο, με τα υποβρύχια φαράγγια της και τους γκρεμούς της, βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου –το Φρέαρ των Οινουσσών 5.121 μ– και είναι το καταφύγιο 200, περίπου, φυσητήρων. Τα μεγάλα βάθη της είναι ιδανικά για τις βουτιές του ζώου, που μπορεί να διαρκέσουν μέχρι και 90 λεπτά, για να βρει τροφή. Η Ελληνική Τάφρος είναι, ταυτόχρονα, το μοναδικό μέρος της Μεσογείου, όπου οι θηλυκές γεννούν και μεγαλώνουν τα μικρά τους, αλλά και που κοινωνικές ομάδες και μοναχικοί αρσενικοί συνυπάρχουν όλο τον χρόνο. Ωστόσο, οι φυσητήρες απειλούνται με εξαφάνιση. Ανθρωπογενείς ήχοι, όπως οι ήχοι από τις σεισμικές έρευνες για έρευνα υδρογονανθράκων, οι στρατιωτικές ασκήσεις και οι προπέλες των σκαφών, προκαλούν θανατηφόρους τραυματισμούς. Η κλιματική αλλαγή, η αλιεία με παρασυρόμενα αφρόδιχτα και η ρύπανση των θαλασσών από πετρελαιοκηλίδες ή από πλαστικά, έχουν ολέθριες συνέπειες για την ίδια τους την επιβίωση. Το WWF Ελλάς αγωνίζεται ενάντια στις εξορύξεις πετρελαίου και υδρογονανθράκων – την κυριότερη, ίσως, απειλή που αντιμετωπίζει σήμερα το θαλάσσιο περιβάλλον της Ελλάδας και τα είδη που ζουν σε αυτό. Παράλληλα, η οργάνωση μαζί με ερευνητικά κέντρα εργάζεται με στόχο τη μείωση των συγκρούσεων σκαφών με θαλάσσια είδη. Ειδικότερα, το WWF μαζί με το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος και το Διεθνές Ταμείο για την Προστασία των Ζώων, αλλά και με τη συνεργασία του ναυτιλιακού κλάδου, προσπαθούν να πείσουν τις Αρχές να κάνουν μικρές αναπροσαρμογές στις διαδρομές των μεγάλων πλοίων, οι οποίες δεν ενέχουν σημαντικό κόστος για τα πλοία, αλλά μπορούν να προστατεύσουν το μοναδικό αυτό είδος των φυσητήρων.

 


● Μεσογειακή φώκια

Η μεσογειακή φώκια Monachus monachus είναι σήμερα ένα από τα σπανιότερα θηλαστικά της Ευρώπης. Στις ελληνικές θάλασσες κολυμπούν, περίπου,300. Ειδικότερα στη Γυάρο φιλοξενείται το 12% του παγκόσμιου πληθυσμού της. Δηλαδή, σε αυτό το νησί με τη βαριά ιστορία και με μόλις 0,26 τετραγωνικά χιλιόμετρα εμβαδόν, ζουν, περίπου, 70 άτομα! Το WWF Ελλάς μαζί με την MΟm/Εταιρία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας, επιστήμονες, ερευνητές, ψαράδες, κεντρικούς και τοπικούς φορείς των Κυκλάδων, εργάστηκαν αδιάκοπα επί πέντε χρόνια και κατάφεραν να σχεδιάσουν από κοινού ολοκληρωμένα μέτρα για την προστασία της Μεσογειακής φώκιας και του συνόλου του φυσικού πλούτου του νησιού, τη ρύθμιση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και την ήπια ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής. Το 2019, τα μέτρα έγιναν αποδεκτά από το ελληνικό κράτος και η Γυάρος θεσμοθετήθηκε ως Θαλάσσια Προστατευόμενη Περιοχή, η πρώτη τέτοια περιοχή στις Κυκλάδες. Το WWF παραμένει στην περιοχή και συνεχίζει να δουλεύει για να διασφαλίσει ότι οι φώκιες θα συνεχίσουν να ζουν στη Γυάρο ανενόχλητες.


 ● Απειλούμενοι γύπες

Στο εθνικό πάρκο Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου στον Έβρο συνυπάρχουν αρμονικά με την παραδοσιακή κτηνοτροφία, 36 από τα 38 είδη αρπακτικών πουλιών της Ευρώπης, με «πρωταγωνιστές» τον Mαυρόγυπα και τον «Βενιαμίν» των γυπών, Aσπροπάρη. Ειδικότερα, ο Aσπροπάρης είναι το πλέον απειλούμενο είδος πτηνού στη χώρα μας, με μόλις τρία ζευγάρια να ζουν στο δάσος της Δαδιάς. Η ομάδα του WWF Ελλάς εργάζεται στην περιοχή για περισσότερα από 25χρόνια, δημιουργώντας ένα ισχυρό πλαίσιο προστασίας για αυτά τα σπάνια αρπακτικά πουλιά, με στόχο την προστασία -ιδιαίτερα από απειλές όπως τα δηλητηριασμένα δολώματα- και την αύξηση του πληθυσμού τους.

 

● Κόκκινο ελάφι

Το κόκκινο ελάφι ζούσε κάποτε σε ολόκληρη σχεδόν την ηπειρωτική Ελλάδα. Μέσα σε λίγες δεκαετίες, όμως, οι πληθυσμοί του συρρικνώθηκαν σε τέτοιο βαθμό, ώστε το είδος βρέθηκε στην κατηγορία των απειλούμενων ζώων της χώρας. Ο προστατευμένος πληθυσμός της Πάρνηθας είναι σήμερα ο πιο μεγάλος της χώρας, αλλά παραμένει απομονωμένος και ευάλωτος. Το WWFΕλλάς συμμετέχει στον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας και υποστηρίζει τις δράσεις του για την παρακολούθηση του είδους και την προστασία του στον Εθνικό Δρυμό.


 ● Βάτραχος της Καρπάθου

Ο βάτραχος της Καρπάθου (Pelophylax cerigensis) αποτελεί ενδημικό είδος, καθώς συναντάται μόνο στην Ελλάδα και ειδικότερα μόνο σε κάποιες τοποθεσίες στην Κάρπαθο. Αξιολογείται από την IUCN ως το πιο απειλούμενο είδος βατράχου στην Ευρώπη. Οι απειλές που δέχεται -κυρίως έμμεσες, αλλά εξαιρετικά σοβαρές- σχετίζονται με την απώλεια ή υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων του, δηλαδή του «σπιτιού» του. Στο πλαίσιο του Έργου LIFΕ-IP 4NATURA, το WWF Ελλάς συνεργάστηκε με την ερευνητική ομάδα Ζωικής Ποικιλότητας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών για τη σύνταξη ενός ολοκληρωμένου Σχεδίου Δράσης για την προστασία του βατράχου της Καρπάθου. Το Σχέδιο Δράσης περιγράφει, μεταξύ άλλων, αναλυτικά τις απειλές και πιέσεις που δέχεται αυτό το σπάνιο είδος, καθώς και τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για την ανάκαμψη των πληθυσμών του.


 

Πώς συμπεριφερόμαστε αν συναντήσουμε κάποιο άγριο ζώο

1. Πάνω από όλα, με τη σωστή συμπεριφορά μας δείχνουμε τον σεβασμό μας στα είδη άγριας πανίδας. Είμαστε στην περιοχή τους και πρέπει ναπροσέχουμε πού και πώς κινούμαστε. Πολλές φορές, κυρίως λόγω άγνοιας, μπορεί να καταστρέψουμε ή να οχλήσουμε σοβαρά θέσεις που χρησιμοποιούνται ως φωλιές. Σεβόμαστε τις σχετικές υποδείξεις των αρμόδιων Αρχών και ενημερωνόμαστε για το θεσμικό πλαίσιο και ενδεχόμενους περιορισμούς που υπάρχουν.

2. Είτε στη θάλασσα είτε στη στεριά, φροντίζουμε να μην πλησιάσουμε μετωπικά και πολύ κοντά το όποιο ζώο.

3. Δεν κινούμαστε με μηχανοκίνητα σε παραλίες, υγρότοπους, μονοπάτια και αμμοθίνες – θυμόμαστε ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία, απαγορεύεται η κίνηση μηχανοκίνητων οχημάτων «εκτός οδικού δικτύου σε οικολογικά ευαίσθητες εκτάσεις, όπως, ενδεικτικά, μόνιμες ή εποχικές λίμνες και τέλματα και οι ακτέςτους, ο αιγιαλός, οι αμμοθίνες, ποτάμια, ρέματα και ρυάκια, δάση, λιβάδια, βοσκότοποι».​ Σεβόμαστε τα όρια ταχύτητας, τόσο στη στεριά, όσο και στη θάλασσα. Πάντα ενημερωνόμαστε για την παρουσία άγριας πανίδας και τις ανάλογες συστάσεις από τις σχετικές πινακίδες ή από το προσωπικό των αρμόδιων φορέων που βρίσκονται στην περιοχή.

4. Αποφεύγουμε τις βόλτες μόνοι μας στο πλαίσιο μίας πεζοπορίας.

5. Δεν αγγίζουμε τα άγρια ζώα. Μπορεί κάποιο να φαίνεταιήρεμο, όμως ποτέ κανείς δεν ξέρει πώς θα αντιδράσει αν φοβηθεί ή νιώσειεγκλωβισμένο. Ιδιαίτερα στην περίπτωση αμφιβίων, αποφεύγουμε να τα αγγίξουμε με γυμνά χέρια. Τα αμφίβια στη χώρα μας δεν είναι δηλητηριώδη για τον άνθρωπο. Αντίθετα, οι άνθρωποι μπορεί να μεταφέρουν πιθανά βλαπτικές ουσίες (π.χ. αντηλιακό, εντομοαπωθητικό), ή ασθένειες (μύκητες) στα ζώα.

6. Δεν ταΐζουμε τα άγρια ζώα. Υπάρχει αρκετή τροφή στη φύση. Το τάισμα, εκτός από τις βλαβερές επιπτώσεις μιας πιθανώς ακατάλληλης τροφής, προκαλεί εξοικείωση των άγριων ζώων με τους ανθρώπους, με απρόβλεπτες και, συνήθως, αρνητικές συνέπειες, όπως: αυξημένα ατυχήματα σε δρόμους, προσέγγιση άγριων ζώων σε οικισμούς, όταν το ζώο αυτό αναζητήσει τροφή από άλλον επισκέπτη, κ.λπ. Αν ένα ζώο μας φανεί «πεινασμένο» ή «ταλαιπωρημένο», ενημερώνουμε το δασαρχείο ή τον τοπικό φορέα διαχείρισης.

 

7. Δεν πετάμε στη φύση ούτε υπολείμματα τροφής και, βέβαια, ποτέ συσκευασίες. Τα υπολείμματα τροφής θα πρέπει να συσκευάζονται και να μπαίνουν σε κάδους, ή, ιδανικά, σε κάδους κομποστοποίησης. Οι συσκευασίες (π.χ. μπουκάλια, κουτάκια αναψυκτικών, σακούλες) μπορεί να γίνουν θανάσιμη παγίδα για ένα ζώο και ρυπαίνουν το χερσαίο και θαλάσσιο περιβάλλον.

8. Η ελεύθερη κίνηση σκύλων ή άλλων οικόσιτων ζώων είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει σύγκρουση με την άγρια ζωή, περιστατικά θήρευσης ,ή/και να καταστρέψει τις φωλιές τους.

 

9. Δεν πλησιάζουμε φαγωμένα ή πληγωμένα θηράματα, όπως ελάφια, αιγοπρόβατα, αγριόχοιρους. Ο θηρευτής τους μπορεί να είναι κάπου εκεί κοντά. Επιπλέον, τα τραυματισμένα ζώα βρίσκονται σε κατάσταση πόνου και φόβου, άρα μπορεί να επιτεθούν σε οποιονδήποτε πλησιάσει, αν δεν γνωρίζει πώς να τα χειριστεί.

10. Σε περίπτωση συνάντησης με άγριο ζώο, του δίνουμε χώρο. Υποχωρούμε ήσυχα, αργά και αφήνουμε το ζώο να καταλάβει ότι δεν είναι «εγκλωβισμένο» και ότι δεν «απειλείται».

11. Αν δούμε μικρά, συνήθως εκεί κοντά είναι οι γονείς τους. Δεν τα πλησιάζουμε για να παίξουμε ή να βγάλουμε selfies, ούτε τα αγγίζουμε. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως απειλή από τους γονείς.


 

Τι κάνουμε αν δούμε τραυματισμένο ή νεκρό ζώο

Σε περίπτωση τραυματισμένου ή σκοτωμένου ζώου, δεν το αγγίζουμε και ενημερώνουμε τις αρμόδιες Αρχές ή οργανώσεις. Αν βρισκόμαστε σε προστατευόμενη περιοχή, επικοινωνούμε με τον αρμόδιο Φορέα Διαχείρισης (στο Οικοσκόπιο http://www.oikoskopio.gr/ μπορείτε να δείτε τις περιοχές στον χάρτη).

Για θαλάσσιες χελώνες: Ενημερώνουμε τον Σύλλογο για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχέλων» και το τοπικό Λιμεναρχείο, ή τον τοπικό αρμόδιο φορέα.

Τους αρμόδιους φορείς ενημερώνουμε και αν δούμε φωλιά από θαλάσσια χελώνα ή μικρά χελωνάκια.

Ιδιαίτερα στην περίπτωση που δούμε χελωνάκια, ΔΕΝ τα μεταφέρουμε στη θάλασσα, αλλά βεβαιωνόμαστε ότι η παραλία στην πορεία τους είναι ελεύθερη, ώστε να βρουν μόνα τους τον δρόμο, καθώς το να καταφέρουν να προσανατολιστούν είναι σημαντικό για την επιβίωσή τους.

Αντίστοιχα, αν δούμε χελώνα να φτιάχνει τη φωλιά της, απομακρυνόμαστε.

Για φώκιες: Σε περίπτωση που δούμε άρρωστη, τραυματισμένη, ή/και νεκρή φώκια, επικοινωνούμε με τη MΟm/Εταιρία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας.

Για κητώδη: Επικοινωνούμε με το Ερευνητικό Κέντρο Διάσωσης και Περίθαλψης Κητωδών «ΑΡΙΩΝ».

Για αρκούδες και λύκους: Επικοινωνούμε με τις οργανώσεις Καλλιστώ και Αρκτούρος.

Για άλλα θηλαστικά, αμφίβια, ερπετά, ή πουλιά: Επικοινωνούμε με την ΑΝΙΜΑ και τη Δράση για την Άγρια Ζωή».


Η σωστή τροφοδοσία πουλιών στις πολύ κρύες μέρες του Χειμώνα
16 Jan 2021

Όταν το κρύο απλώνεται στην καρδιά του Χειμώνα και το πρώτο χιόνι σκεπάζει τους θάμνους και τα δένδρα τα μικρά πουλάκια δυσκολεύονται πολύ να βρουν τροφή. Μπορούμε όμως να τα βοηθήσουμε, αρκεί να είμαστε συνεπείς μαζί τους!

Με το να διαθέτετε τη σωστή τροφή στην κατάλληλη εποχή του χρόνου, μπορείτε να βοηθήσετε τα τοπικά πουλιά να ανταπεξέλθουν στις δύσκολες στιγμές όταν η τροφή είναι λιγοστή και έτσι να προετοιμαστούν για την αναπαραγωγική περίοδο την άνοιξη.

Σε αντάλλαγμα, θα μπορέσετε να παρατηρήσετε από κοντά τα πουλιά που έρχονται στον κήπο σας για να τραφούν.



Υπάρχουν διάφορα μείγματα σπόρων για ταΐστρες, για τα πουλιά και για τάισμα στο έδαφος. Μείγματα που περιέχουν ολόκληρους ξηρούς καρπούς είναι ιδανικά μόνο για το χειμώνα, γιατί μικρά πουλιά στις φωλιές μπορούν να πνιγούν με αυτούς.
Σπόροι μικρού μεγέθους, όπως είναι το κεχρί, προσελκύουν πουλιά όπως είναι τα σπουργίτια, οι θαμνοψάλτες, σπίνοι, τσίχλες και περιστέρια. Μεγάλοι σπόροι και δημητριακά όπως είναι η βρώμη και νιφάδες καλαμποκιού είναι αρκετά δημοφιλείς για πολλά πουλιά.
Οι ηλιόσποροι είναι πολύ καλή τροφή για ολόχρονη χρήση. Το περιεχόμενο σε λιπαρά είναι μεγαλύτερο στους μαύρους παρά τους ραβδωτούς. Ο μαυρόσπορος (nyjerseed) είναι μικρότερος σε μέγεθος και μαύρος, με υψηλή περιεκτικότητα ελαίων.

Όπως μας λέει και ο κ Μαρτίνος Γκαίτλιχ (Βιολόγος-Ζωολόγος), τα ψίχουλα είναι η «κλασσική» τροφή που συνηθίζουμε να προσφέρουμε στα πουλιά. Όμως, αντίθετα με ό,τι γενικώς πιστεύεται, δεν είναι ιδιαίτερα θρεπτική τροφή. Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν επιλέξουμε να δώσουμε στα πουλιά ξερό ψωμί είναι καλύτερα να το δίνουμε αφού το μουλιάσουμε προηγουμένως για να μαλακώσει.  

Εξαιρετική τροφή για πολλά σποροφάγα είδη πουλιών είναι οι ηλιόσποροι, ιδίως οι αποφλοιωμένοι (οι λεγόμενες «καρδιές ηλιόσπορων»).Αντίθετα, το σιτάρι και το κριθάρι δεν είναι πολύ καλή επιλογή, καθώς, εκτός από τα Περιστέρια και τις Δεκαοχτούρες, είναι λίγα τα άλλα είδη πουλιών που θα τραφούν με αυτούς τους σπόρους. Επίσης, ελάχιστα πουλιά τρώνε το καλαμπόκι, συνήθως μόνο τα περιστέρια και μερικά υδρόβια πουλιά (πάπιες, κύκνοι κ.ά.).

Από τα ξερά φρούτα, οι σταφίδες είναι η προτίμηση των Κοτσυφιών. Οι σταφίδες(σουλτανίνες ή μαύρες) μπορούν να προσφερθούν όλο το χειμώνα. Είναι όμως καλύτερα να τις αφήσουμε για μια-δυο ώρες στο νερό να μουλιάσουν πριν τις δώσουμε στα πουλιά. Τέλος, μια άλλη ιδέα, που δοκίμασα με μεγάλη επιτυχία, είναι τα κομμένα φρούτα, ιδίως τα μήλα και τα ρόδια. Τα ρόδια μπορούμε να τα ανοίξουμε χαράζοντάς τα και να τα κρεμάσουμε με σύρμα ή να στερεώσουμε σε κάποιο κλαδί, μιμούμενοι την εικόνα μιας ροδιάς με ώριμους καρπούς.

 

Τα φιστίκια είναι πλούσια σε λιπαρά και πολύ δημοφιλή στους σπίνους, φλώρους, σπουργίτια, τσοπανάκους, δρυοκολάπτες. Μην δίνετε στα πουλιά αλατισμένους ξηρούς καρπούς ή καβουρδισμένα φιστίκια, γιατί το αλάτι μπορεί να τα σκοτώσει. Καλό είναι να τα αγοράζετε από επώνυμο προμηθευτή καθώς τα φιστίκια μπορεί να περιέχουν φυσικές τοξίνες σε υψηλά επίπεδα ικανές να σκοτώσουν τα πουλιά.
Οι μπάλες λίπους αποτελούν πολύ καλή χειμερινή τροφή. Απομακρύνετε οποιαδήποτε νάιλον συσκευασία και δίχτυ για αποφυγή τραυματισμού και εγκλωβισμού των πουλιών σε αυτές.
Μπορείτε να φτιάξετε το δικό σας κέικ για τάισμα των πουλιών. Περιχύστε λιωμένο χοιρινό λίπος ή λαρδί βοδινού κρέατος πάνω από μείγμα σπόρων, ξηρών καρπών, αποξηραμένων φρούτων, βρώμης, τυριού και κέικ. Χρησιμοποιείστε περίπου ένα τρίτο λιωμένο λίπος προς δυο τρίτα μείγματος σπόρων. Ανακατέψτε καλά σε ένα μπολ και αφήστε να κρυώσει σε δοχείο όπως είναι μια άδεια καρύδα ή πλαστικό δοχείο. Μην χρησιμοποιήσετε παλιό λίπος από τηγάνισμα ή ψήσιμο, καθώς αυτό θα είναι πολύ μαλακό και μπορεί να επικαλύψει τα φτερά των πουλιών.


Κάντε ευκολότερη τη δουλειά των πουλιών για να βρουν τροφή

Αφήστε έξω μαλακά ή χτυπημένα μήλα και αχλάδια, ή αφήστε τα φρούτα που έπεσαν από τα δέντρα για να τραφούν οι τσίχλες και τα κοτσύφια.
Αν έχετε χώρο στον κήπο σας, μπορείτε να φυτέψετε πουρνάρια, μοσφιλιές και σορβιά δέντρα αλλά και θάμνους όπως είναι το Pyracantha, το οποίο παράγουν μούρα εδώδιμα για τα πουλιά.
Αναρριχητικά φυτά όπως είναι ο κισσός παρέχουν καταφύγιο σε μικρά έντομα και αράχνες, τα οποία αποτελούν θήραμα και τροφή για μικρά πουλιά.
Οι σπόροι άγριων φυτών όπως είναι του νεράγκαθου και του τριβολιού προσελκύουν μικρούς σπίνους. Μπορείτε επίσης να καλλιεργήσετε ηλιοτρόπια ή διακοσμητικές ποικιλίες κεχριού στους ανθώνες σας και να αφήσετε σημεία με σπόρους όπου τα πουλιά θα μπορούν να τραφούν.
Διατηρώντας το γρασίδι σας κοντό και αφήνοντας γυμνά σημεία στο χώμα, αυτό θα επιτρέψει σε τσίχλες, κοτσύφια, κοκκινολαίμηδες και θαμνοψάλτες να τραφούν με γαιοσκώληκες και άλλα μικρά ζώα.
Τα πουλιά χρειάζονται νερό για να πιούν αλλά και να καθαριστούν. Αφήνοντας νερό κάπου έξω είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε ξηρό και ζεστό καιρό, αλλά και κατά τη διάρκεια του χειμώνα όπου οι φυσικές πηγές μπορεί να έχουν παγώσει. Τα δοχεία νερού πρέπει να έχουν πλευρές με κλίση και μια τραχεία επιφάνεια ώστε να πουλιά να μην γλιστράνε προς τα κάτω.


Συμβουλές για να κρατήσετε τα πουλιά του κήπου σας υγιή

  • Πάντα να αφαιρείτε μπαγιάτικη ή μουχλιασμένη τροφή το συντομότερο, καθώς παρέχουν υπόστρωμα για την ανάπτυξη μικροβίων που μπορούν να αρρωστήσουν τα πουλιά ή να τα σκοτώσουν. Αν συχνά η τροφή μπαγιατεύει και μουχλιάζει καλό είναι να αφήνετε λιγότερη τροφή έξω.
  • Τα δοχεία νερού πρέπει να ξεπλένονται καθημερινά, κυρίως τους πιο ζεστούς μήνες. Μην καθαρίζετε τις ταΐστρες μέσα στο σπίτι. Κάντε το έξω χρησιμοποιώντας ξεχωριστό σφουγγαράκι και βούρτσες. 
  • Να φοράτε γάντια όταν καθαρίζετε τις ταΐστρες και τους πάγκους ταΐσματος, ιδίως όταν χειρίζεστε άρρωστα ή νεκρά πουλιά. Πάντα να πλένετε τα χέρια σας αφού έχετε τελειώσει.
  • Να καθαρίζετε και να πλένετε τους πάγκους των πουλιών (bird tables) και τις κρεμαστές ταΐστρες συχνά (ιδανικά, χρησιμοποιώντας 5% διάλυμα απολυμαντικού)και μεταφέροντας τα σημεία τροφής σε νέο μέρος κάθε μήνα.

Θ.Μ-Π.

Χρήσιμες και πρακτικές συμβουλές διάσωσης από μια έμπειρη εθελόντρια.
08 Jan 2021

 Παρακάτω θα ήθελα να παραθέσω κάποιες οδηγίες για το πώς θα πρέπει να λειτουργεί κανείς σε περίπτωση που βρει ένα τραυματισμένο άγριο ζώο ή πτηνό.

Δυστυχώς κατά καιρούς έχω δει πολλά άσχημα περιστατικά κακομεταχείρισης. Ζώα που πολλές φορές επιβαρύνονται εξαιτίας του λάθος τρόπου χειρισμού τους και των κακών συνθηκών κράτησης τους μέχρι να σταλούν σε κάποιο Κέντρο περίθαλψης, αλλά και από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ταξιδεύουν από τα διάφορα μέρη της Ελλάδας. Να πω εδώ ότι είμαι εθελόντρια σε τέτοιο Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων.


Έχω δει λοιπόν, πολλά ζώα να στέλνονται για περίθαλψη όταν πλέον είναι πολύ αργά για να μπορεί να επέμβει κανείς. Κι αυτό συμβαίνει γιατί πολύς κόσμος πιστεύει ότι ξέρει πώς να τα φροντίσει, ενώ η πραγματικότητα φυσικά τον διαψεύδει. Κι όταν διαπιστώσει ότι το ζώο δεν γίνεται καλά....από μόνο του ή όταν αντιληφθεί ότι χειροτερεύει, τότε ζητάει επειγόντως βοήθεια και απαιτεί να κάνουν οι άλλοι καλά το άμοιρο πλάσμα που εκείνος κατάστρεψε.

Αν φοβάστε ή δεν μπορείτε να το χειριστείτε ή να το συγκρατήσετε, τυλίξτε το με ένα χοντρό ύφασμα ή πετσέτα, ώστε να παραμείνετε ασφαλής από τα νύχια ή τα δόντια του. Συνήθως όταν είναι εξαντλημένα δεν αντιστέκονται ούτε επιτίθενται, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είμαστε προσεχτικοί!

Το βασικότερο όλων όταν βρει κάποιος ένα άγριο ζώο είναι να μην το κρατήσει περισσότερο από μια-δυο μέρες στην κατοχή του και αυτό, μόνον αν είναι απολύτως απαραίτητο, μέχρι δηλαδή να βρει κάποιον να συνεννοηθεί για να το στείλει. Αν είναι πτηνό καλό είναι να προσπαθήσει να του στάξει στο στόμα(στο πίσω μέρος της σχισμής του ράμφους του) αρκετή ποσότητα νερού με ηλεκτρολύτες -με εξαίρεση τα μωρά, θα εξηγήσω παρακάτω-με μεγάλη προσοχή όμως, ώστε να μην το βρέξει στο υπόλοιπο σώμα και του προκαλέσει υποθερμία! Σε ένα κρασοπότηρο διαλύουμε πολύ καλά ένα φακελάκι ALMORA με νερό κι από αυτό το μείγμα δίνουμε στο πουλί να πιει σιγά-σιγά 1-2ml περίπου για αρχή και επαναλαμβάνουμε ανά δύο ώρες για όσο χρειαστεί έως ότου δούμε σχετική βελτίωση. Η ποσότητα που αναφέρω είναι ενδεικτική και αφορά ένα πουλί σε μέγεθος περιστεριού. Το νερό με καταλύτες δεν είναι φάρμακο, βοηθάει όμως τα πουλιά να αποβάλουν το στρες που σίγουρα έχουν και τους δίνει αρκετή ενέργεια η οποία είναι απαραίτητη για να ανακάμψουν. Ο καλύτερος τρόπος να το κάνετε αυτό είναι με μια σύριγγα χωρίς τη βελόνα φυσικά, η οποία αν δεν υπάρχει μπορεί να αντικατασταθεί από ένα κουταλάκι του γλυκού με το οποίο δίνετε μικρές ποσότητες(στάζετε σταγόνες) στη σχισμή του ράμφους του. Αν πρόκειται για ζώο δίνετε με τον ίδιο τρόπο λίγο νερό στο στόμα. Αν παρ' όλα αυτά αρνείται πεισματικά να δεχθεί νερό ή το βγάζει σημαίνει ή ότι έχει πολύ στρες και άρα πρέπει πρώτα να ηρεμήσει ή ότι για κάποιον λόγο δεν μπορεί να καταπιεί. Επιπλέον, αν έχει συνεχώς κλειστά τα μάτια του και δεν αντιδράει καθόλου ή έχει πολύ άσχημα τραύματα, δεν το πιέζετε να πιεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις πηγαίνετε κατευθείαν στο επόμενο βήμα, τοποθετείτε δηλαδή σε χαρτόκουτο και οπωσδήποτε επικοινωνείτε με κάποιο κέντρο περίθαλψης και φροντίζετε ώστε να περιγράψετε με σαφήνεια όσα παρατηρήσατε μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Αν τώρα, το πουλί το οποίο βρήκατε είναι νεοσσός ή το ζώο πολύ μικρό σε ηλικία, θα πρέπει οπωσδήποτε να λάβει την κατάλληλη τροφή και όχι νερό με καταλύτες γιατί δεν θα του προσφέρει τίποτα. Πρέπει λοιπόν να επικοινωνήσετε με κάποιο κέντρο περίθαλψης, για να σας δώσουν ειδικές οδηγίες που αφορούν στα νεαρά ζώα.


Το δεύτερο σημαντικό βήμα είναι να το βάλετε σε ένα χαρτόκουτο. Αν πρόκειται για πουλί να μπορεί να σταθεί όρθιο μέσα σε αυτό, αν χρειαστεί. Πρέπει δηλαδή το κουτί να είναι αρκετά μεγάλο και να το χωράει     άνετα. Στη βάση πρέπει να έχετε στρώσει μερικά φύλλα εφημερίδας ολόκληρα και από πάνω μερικά κομμένα σε λωρίδες πλάτους 2 εκατοστών περίπου οι οποίες να είναι αρκετές ώστε να δημιουργηθεί ένα μικρό στρώμα στο όποιο να μπορεί το πουλί ή το ζώο να κάτσει άνετα. Αυτό τα βοηθάει στην περίπτωση που είναι τραυματισμένα σε κάποιο πόδι ή φτερό και δεν μπορούν να ισορροπήσουν, ώστε να μπορούν να κάτσουν χωρίς να πιέζονται. Το κουτί πρέπει να μπει σε κάποιο δωμάτιο χωρίς ρεύματα, να είναι κλειστό στο πάνω μέρος και ασφαλισμένο, έτσι ώστε σε περίπτωση που το πουλί ή το ζώο συνέλθει να μην μπορεί να το ανοίξει. Δεν το ενοχλούμε περισσότερο από όσο χρειάζεται για να μην του προκαλέσουμε περισσότερο στρες. Επίσης θα πρέπει να ανοίξουμε μικρές τρύπες, να μην χωράει να βγει από αυτές, αλλά να μπορεί να παίρνει αέρα. Επειδή έχουν υπάρξει αρκετές περιπτώσεις κατά τις οποίες το πουλί ή το ζώο απέκτησε επιπλέον τραύματα ή χειροτέρευσε τα ήδη υπάρχοντα από τις αλλεπάλληλες προσκρούσεις στα κάγκελα του κλουβιού στο οποίο κρατούνταν, είναι συχνά σωτήριο το να κρατηθεί σε χαρτόκουτο ή ειδικό κουτί μεταφοράς και όχι οπουδήποτε αλλού. Μπορείτε να προμηθευτείτε χαρτόκουτα εύκολα από κάποιο κατάστημα που δεν τα χρειάζεται πλέον ή από κάδο ανακύκλωσης. Ακόμα, επειδή σε αυτό το κουτί θα ταξιδέψει, είναι σημαντικό να τηρηθούν όλα τα παραπάνω για την ασφάλεια του ζώου. Το χαρτόκουτο είναι ο πιο ασφαλής τρόπος μεταφοράς για δύο λόγους:

α)δεν μπορεί να τραυματιστεί χτυπώντας στα τοιχώματα και

β)δεν βλέπει έξω και με αυτόν τον τρόπο παραμένει ήρεμο.

Αυτές είναι οι δύο βασικές κινήσεις που κάνουμε για να βοηθήσουμε ένα άγριο πουλί ή ζώο σε ανάγκη.


Το επόμενο βασικό βήμα είναι να πιάσουμε το στέρνο του με το χέρι μας, πάντα με προσοχή, για να δούμε αν είναι ζεστό ή όχι. Σε περίπτωση που έχει υποθερμία ΔΕΝ πρέπει να το εκθέσουμε απότομα σε μεγάλη ζέστη. Μία ζεστή θερμοφόρα καλυμμένη με ύφασμα για να μην το κάψει, ίσως μπορεί να βοηθήσει, έως ότου πάρουμε τηλέφωνο στο κέντρο περίθαλψης για να μας δώσουν οδηγίες.

Προσοχή, επειδή πολλές φορές έχω μιλήσει με ανθρώπους που ισχυρίζονταν ότι αυτό που βρήκαν ήταν γεράκι και τελικά ήταν χελιδόνι ή έλεγαν ότι βρήκαν αετό που τελικά ήταν κουκουβάγια(!) πρέπει να είστε προσεχτικοί όταν περιγράφετε το πουλί ή το ζώο που βρήκατε, για να σας δώσουν σωστές οδηγίες. Οι λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει κάποιος να κρατήσει ένα πουλί ή ζώο περισσότερο από όσο χρειάζεται είναι πολλοί. Πριν όμως τους αναφέρω να πω το εξής, δεν είναι υποχρεωμένος ο καθένας να γνωρίζει πώς πρέπει να χειριστεί ένα άγριο ζώο, πόσο μάλιστα όταν κάποιος ζει σε πόλη όπου δεν έρχεται συχνά σε επαφή με άγρια ζώα! Από την άλλη πλευρά όμως, πρέπει αν θέλει να βοηθήσει, να κάνει ότι καλύτερο μπορεί για αυτό το πλάσμα, διαφορετικά ας το αφήσει στην ησυχία του. Πρέπει ο καθένας να καταλάβει ότι το να βρει και μόνο ένα ζώο σε αφύσικο για αυτό σημείο ή κάποια ώρα της ημέρας που κανονικά δεν θα κυκλοφορούσε(για παράδειγμα αν βρει ένα νυκτόβιο πουλί την ημέρα, ενώ φυσιολογικά είναι δραστήρια από το σούρουπο ως την αυγή), σημαίνει ότι σίγουρα έχει κάποιο πρόβλημα, όσο σημαντικό ή ασήμαντο αυτό μπορεί να είναι. Υπό κανονικές συνθήκες αυτό το πουλί ή ζώο μπορεί καν να μην το έβλεπε, αφού συνήθως κρύβονται από τον άνθρωπο. Άρα για να στέκεται στην άκρη του δρόμου ή σε μια συστάδα θάμνων σίγουρα χρειάζεται τη βοήθειά μας.


Οι λόγοι για τους οποίους δεν θα πρέπει να το κρατήσετε, παρά να έρθετε άμεσα σε επαφή με κάποιο κέντρο περίθαλψης και να το στείλετε είναι οι εξής:

Α. Το πουλί μπορεί να έχει κάποιο κάταγμα (σπάσιμο) φτερούγας το οποίο φυσικά δεν μπορεί να διαγνώσει ο καθένας. Αν μείνει μέρες χωρίς φροντίδα ειδικά αν είναι νεαρό, μπορεί το κάταγμα να δέσει στραβά και να μην μπορέσει να ξαναπετάξει. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να γίνει καλά μόνο του ως δια μαγείας! Χρειάζεται την κατάλληλη φροντίδα και από ειδικούς.

Ακόμα χειρότερα αν έχει δεχθεί επίθεση από γάτα ή άλλο ζώο-επειδή συχνά δεν πεθαίνουν από αιμορραγία- και έχει ανοιχτά τραύματα τα οποία μπορεί να μολυνθούν, ενδέχεται να αντέξει κάποιες μέρες χωρίς να λάβει κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και να πεθάνει αργότερα. Κατά καιρούς έχω ακούσει παράπονα του τύπου: ''μα πώς πέθανε αφού το είχα μια βδομάδα και ήταν εντάξει''. Δυστυχώς δεν ήταν εντάξει και δεν μπορούν πάντα στο εκάστοτε Κέντρο να κάνουν θαύματα, ειδικά όταν το ζώο φτάσει πολύ αργά σε αυτούς. Αν χρειάζεται αντιβίωση ή επείγουσα θεραπεία, ποιος θα την κάνει αν όχι αυτός που είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος για αυτό το σκοπό; Επιπλέον όταν βρίσκονται σε κατάσταση ανάγκης είναι συχνά πολύ στρεσαρισμένα. Γι' αυτό απαιτείται κατάλληλος χειρισμός και φροντίδα από ανθρώπους εξειδικευμένους. Ειδικά αν κάποιος επιχειρήσει να κάνει κάποια επέμβαση ή ότι άλλο χρειάζεται, χωρίς πρώτα να έχει ηρεμήσει το πουλί, μπορεί να το χάσει μόνο και μόνο από το στρες!!

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε ένα άγριο ζώο που πιθανόν να έχει εσωτερική αιμορραγία ή κάποιο τραύμα που να χρειάζεται άμεση φροντίδα και δεν την λάβει.

Β. Θα χρειαστεί οπωσδήποτε τροφή, γιατί μπορεί να έχει μέρες να φάει ή να είναι στην ανάπτυξη όπου εκεί ειδικά χρειάζεται πολλά γεύματα την ημέρα. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι οι γονείς φροντίζουν ασταμάτητα τα νεαρά πουλιά και συνεχώς πηγαινοέρχονται εναλλάξ για να μπορούν να τα ταΐσουν. Αντίστοιχα, τα μικρά θηλαστικά οι μητέρες σπανίως τα αφήνουν μόνα για πολλές ώρες, ώστε να μπορούν να τα κρατούν ζεστά και να τα ταΐζουν συνεχώς.

Όμως απαιτείται η κατάλληλη τροφή ανάλογα με την κατάσταση της υγείας του ζώου ή την ηλικία του. Σε περίπτωση που είναι αδύναμο ή νεαρό, είτε πολύ μικρό σε μέγεθος ή αρπακτικό και δεν μπορείτε να το χειριστείτε μην πετάξετε στο κουτί σπόρους ή ψωμί ή οτιδήποτε άλλο, ΔΕΝ θα φάει μόνο του. Μπορεί να το ανακατέψει και να σας δώσει την εντύπωση ότι έφαγε αλλά το πιθανότερο είναι πως δεν θα το έχει κάνει. Γι' αυτό είναι απαραίτητο να μιλήσετε με κάποιον που θα σας δώσει σωστές οδηγίες χειρισμού. Και σε καμία περίπτωση μην του βάλετε μπολάκι με νερό, αν δεν είστε σίγουροι ότι δεν θα το χύσει ή δεν θα βραχεί, με κίνδυνο να πάθει υποθερμία.

Συχνά ο κόσμος πιστεύει ότι μπορούν να φάνε το οτιδήποτε. Αυτό δεν ισχύει. Έχω βρει κατά καιρούς μέσα στα κουτιά που ταξιδεύουν, ότι μπορεί να φανταστεί κανείς. Σκεφτείτε ότι ένα πουλί ή ζώο σε ανάγκη και με αδύναμο οργανισμό δεν μπορεί να φάει τα περισσεύματα που μπορεί να έχουμε στο σπίτι μας. Χρειάζονται την κατάλληλη τροφή που θα τα βοηθήσει να συνέλθουν. Επί πλέον κάποιες τροφές μπορεί να είναι επικίνδυνες ή απλά να μην έχουν να τους προσφέρουν απολύτως τίποτα. Παραδείγματος χάριν, το γάλα δεν είναι κατάλληλη τροφή για τους σκαντζόχοιρους ή τα πουλιά γιατί δεν μπορούν να αφομοιώσουν τη λακτόζη που περιέχει. Μπορεί να τους προκαλέσει διάρροιες, ακόμη και το θάνατο. Δεν ενδείκνυνται όλα τα λαχανικά που έχουμε σπίτι μας για όλα τα φυτοφάγα. Η ντομάτα, το μαρούλι, το λάχανο δεν είναι κατάλληλες τροφές για τις χελώνες ξηράς. Και τέλος δεν πρέπει να δίνουμε στα αρπακτικά πουλιά τυποποιημένες μορφές κρέατος, όπως ζαμπόν, μπέικον ή μαγειρευτά(!).Μπορεί να τους προκαλέσουν ανεπανόρθωτες βλάβες. Αν δεν είστε σε θέση να τα βοηθήσετε, αφήστε αυτούς που μπορούν να το κάνουν. Σε αρκετές περιπτώσεις κατά τις οποίες κράτησε κάποιος για παράδειγμα ένα πουλί, με σκοπό να το φροντίσει μόνος του, πιστεύοντας ότι διαθέτει τις κατάλληλες γνώσεις, το πουλί κατέληξε με προβλήματα στη όραση, κακή ανάπτυξη του μυοσκελετικού συστήματος ή του φτερώματος. Και αυτά δυστυχώς είναι τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της λάθος διατροφής. Στο αντίθετο άκρο υπάρχουν περιπτώσεις όπου κάποιος κράτησε κάποιο ζώο ή πουλί νηστικό για μέρες ολόκληρες, ακριβώς επειδή δεν ήξερε ή φοβόταν να το ταΐσει.....με αποτέλεσμα εμείς να έχουμε λίγα περιθώρια να το βοηθήσουμε, κι αυτό βεβαίως τελικά να καταλήξει.

Γι' αυτό, άλλη μια φορά θα πω πάρτε τηλέφωνο άμεσα σε κάποιο Κέντρο (ΚΕ.Π.Π.Α.Ζ. Μεσσηνία : 69856220111, ANIMA: 6972664675, ΑΛΚΥΟΝΗ, ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ: 6979914852) και στείλτε το πουλί ή το ζώο το γρηγορότερο.

Γ. Μπορεί να έχει πάθει δηλητηρίαση ή να είναι άρρωστο. Οπότε χρειάζεται άμεσα φαρμακευτική αγωγή. Επιπλέον δεν είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος τα συμπτώματα αν δεν έχει σχετική εμπειρία. Πολλές φορές ο κόσμος λόγω απειρίας δεν αντιλαμβάνεται σωστά αυτό που βλέπει .Έχει τύχει να μου περιγράφουν από τηλεφώνου πράγματα τελείως διαφορετικά από αυτά που βλέπω να ισχύουν όταν πια παραλαμβάνω το πουλί ή το ζώο!!!

Δ. Δεν είναι κατάλληλα όλα τα φάρμακα για όλους τους οργανισμούς. Μία αντιβίωση κατάλληλη για το σκύλο μας, μπορεί να προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα σε κάποιο πουλί ή άγριο ζώο. Μην δίνετε μόνοι σας φάρμακα, για κανένα λόγο. Για παράδειγμα το BETADINE δεν πρέπει να έρθει σε επαφή με ανοιχτά τραύματα, ειδικά στο κεφάλι, διότι προκαλεί βλάβες στους ιστούς που είναι εκτεθειμένοι. Αν παρ' όλα αυτά πρέπει να καθαρίσετε μια πληγή κάντε το με OCTENISEPT και ξεπλύνετε αμέσως με Φυσιολογικό Ορό. Μην χρησιμοποιήσετε άλλου είδους φάρμακα. Επικοινωνήστε αμέσως για οδηγίες. Ακόμα όμως και το τελευταίο δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις περιπτώσεις .Για παράδειγμα αν είναι πολύ βαθύ το τραύμα ή βρίσκεται στο κεφάλι ή αν πρόκειται για χελώνα ξηράς, στην οποία έχει σπάσει το καβούκι και που ΔΕΝ πρέπει να βραχεί για κανένα λόγο κ.τ.λ.

Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις χρειάζεται όσο το δυνατόν πιο ήπια μεταχείριση και μόνον η απολύτως απαραίτητη επαφή, γιατί έχουμε να κάνουμε με άγρια ζώα. Η στενή επαφή με τον άνθρωπο από μόνη της αρκεί για να δημιουργήσει προβλήματα. Είναι μια κατάσταση τελείως αφύσικη και πολύ αγχωτική για εκείνα ικανή να τα οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο.


Συμπερασματικά λοιπόν, ΔΕΝ αρκεί να προσπαθούμε να βοηθήσουμε από μόνοι μας. Πολλές φορές το καλύτερο είναι να παραδώσουμε το ζώο σε κάποιον που μπορεί πραγματικά να το κάνει.

Δεν πρόκειται να σας πουν τα ίδια πώς αισθάνονται και πού πονάνε. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει μόνον κάποιος που έχει εμπειρία σε ανάλογα περιστατικά. Μην βγάζετε μόνοι σας συμπεράσματα για την κατάσταση του ζώου ή του πτηνού γιατί μπορεί να είναι λάθος.

Να ξέρετε ότι υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες δεν ισχύουν καν τα όσα προανέφερα και που χρειάζονται ειδικό χειρισμό!

Σημαντικό, τέλος, είναι σε όλες τις περιπτώσεις να τηρούνται επιμελώς οι βασικοί κανόνες υγιεινής. Δηλαδή να πλένουμε καλά τα χέρια μας πριν και αφού χειριστούμε το ζώο και να απολυμάνουμε αν χρειαστεί τις επιφάνειες όπου ακούμπησε. Επίσης δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να φέρνουμε σε επαφή ένα άγριο ζώο με τα οικόσιτα που διατηρούμε. Για την υγιεινή και την ασφάλεια και των δύο.

Tina P., http://irespectanimals.blogspot.com/ 2011
Τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση ανταπόκρισης σε τροχαίο ατύχημα άγριου ζώου - πτηνού
21 Dec 2020

Πριν ανταποκριθείτε σε τροχαίο ατύχημα άγριου ζώου, βεβαιωθείτε ότι είναι ασφαλές να σταματήστε και να βγείτε από το όχημά σας.

Φορέστε το γιλέκο σας ασφαλείας και τοποθετήστε τρίγωνο ασφαλείας σε απόσταση.

Η ασφάλειά σας είναι ύψιστης σημασίας, οπότε προσέξτε πολύ τις συνθήκες κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου ατυχήματος.


·       Προσεγγίστε οποιοδήποτε τραυματισμένο ζώο με εξαιρετική προσοχή (παράγρ. 1).

·       Μια κουβέρτα, μια πετσέτα ή ένα παλτό πάνω από το κεφάλι ενός ζώου θα το ηρεμήσει. (παράγρ.1)

·       Εάν βρείτε ένα τραυματισμένο ή ορφανό ζώο, ζητήστε βοήθεια από ειδικούς το συντομότερο δυνατό (παράγρ.2).

·       Μην ταΐζετε το ζώο, αλλά κρατήστε το ζεστό και ήσυχο σε ένα κουτί ή σε σκοτεινό μέρος (παράγρ.3).


1. Τα τραυματισμένα ζώα μπορεί να σε τραυματίσουν με νύχια και δόντια. Πετώντας μια πετσέτα πάνω από το κεφάλι τους θα ηρεμήσουν. Πάντα να θυμάστε ότι τα ζώα έχουν πολύ ισχυρά πίσω πόδια και ότι τα νύχια ενός ζώου μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές.

2. Ανάλογα με τον τραυματισμό και την κατάσταση, το ζώο μπορεί να πρέπει να συλληφθεί επί τόπου, γι’ αυτό να ζητήσετε βοήθεια, εάνείναι δυνατόν. Να έχετε πάντοτε μαζί σας τους αριθμούς έκτακτης ανάγκης οργανώσεων Διάσωσης και Περίθαλψης (όπως ΑΝΙΜΑ: 6972664675, ΔΡΑΣΗ:697 991 4852 , ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ: 6957834668)

Τυλίξτε το ζώο σφιχτά και/ ή τοποθετήστε το σε ένα σάκο ή κουτί, καλά ασφαλισμένο, ή βάλτε το στον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου. Θυμηθείτε, αν το ζώο βγει ενώ οδηγείτε, μπορεί να προκαλέσετε ένα τροχαίο ατύχημα.

Μεταφέρετε το ζώο σε Κέντρο Διάσωσης ή κτηνίατρο το συντομότερο δυνατό, για θεραπεία.

Μετά το ατύχημα:

Τα νεαρά ζώα δεν μπορούν να παράγουν αρκετή θερμότητα για να διατηρηθούν ζεστά, οπότε αυτό πρέπει να παρέχεται από θερμοφόρες, μπουκάλια ζεστού νερού κ.λπ. έως 28-32 βαθμούς C. Μην τοποθετείτε τα μωρά απευθείας σε πηγές θερμότητας - μπορεί να καούν ή να υποστούν θερμικό στρες.

Εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα είναι τα νυχτερίδες και τα ερπετά, που πρέπει να παραμείνουν δροσερά. Τα πουλιά πρέπει να τοποθετούνται σε κουτί από χαρτόνι και να κρατηθούν στο σκοτάδι για να αποφευχθεί το στρες και ο περαιτέρω τραυματισμός στα φτερά και τα πόδια. Οι νεοσσοί πρέπει να ζεσταθούν. Αυτό γίνεται καλύτερα χρησιμοποιώντας μια λάμπα αναρτημένη πάνω από ένα κουτί(στυλ επωαστήρα) με αρκετό χώρο για να απομακρυνθεί το πουλί εάν ζεσταθεί πολύ.  Να είστε προσεκτικοί όταν χρησιμοποιείτε ηλεκτρικό ρεύμα!

3. Μην ταΐζετε ένα νεαρό ζώο. Καλέστε τον κτηνίατρο ή ένα Κέντρο Διάσωσης και θα σας δώσουν περαιτέρω οδηγίες. Η παροχή λανθασμένου τύπουτροφής μπορεί να αυξήσει το σοκ και να προκαλέσει διάρροια και περαιτέρω αφυδάτωση.

Οι μεγαλύτεροι δολοφόνοι νεαρών ζώων είναι σοκ, έκθεση και αφυδάτωση. Όσο πιο γρήγορα μπορείτε να μεταφέρετε το ζώο σε ειδικό για φροντίδα, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα επιβίωσης του.


Σημαντικές συμβουλές:

  • ·       Η εγγενής άγρια ζωή πρέπει να αποκατασταθεί πίσω στο οικείο περιβάλλον της και να μην διατηρείται ως κατοικίδιο. Η απελευθέρωση ενός εξημερωμένου άγριου ζώου στην άγρια φύση, μπορεί να το οδηγήσει σε έναν φρικτό και μακρόχρονο θάνατο από πείνα ή τραυματισμό.
  • ·       Τα ζώα φέρουν παράσιτα και ασθένειες, που μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στον άνθρωπο. Τραυματισμοί όπως δαγκώματα ή γρατζουνιές πρέπει να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά και άμεσα. Πλύνετε τα χέρια μετά το χειρισμό ζώων.
  • ·       Τα φίδια πρέπει να χειρίζονται από ειδικούς. Στην Ελλάδα τα μόνα δηλητηριώδη φίδια είναι οι οχιές.
  • ·       Σε περίπτωση που το ζώο είναι νεκρό καλό είναι να το σύρετε στην άκρη του δρόμου για να μην δημιουργηθούν περεταίρω ατυχήματα. Αναφέρετέ το στο: paratiro.gr . Το «paratiro.gr» είναι μια πρωτοβουλία, που στόχο έχει να εγκαθιδρύσει ένα πανελλήνιο, αξιόπιστο σύστημα καταγραφής και παρακολούθησης των αιτιών θνησιμότητας της άγριας ζωής από ανθρωπογενή αίτια με την εφαρμογή της Επιστήμης των Πολιτών.

Η διάσωση της άγριας πανίδας είναι εξειδικευμένη ενέργεια και δεν πρέπει να γίνεται από οποιονδήποτε που δεν έχει λάβει την κατάλληλη εκπαίδευση.  Η διάσωση προϋποθέτει εκπαίδευση και γνώση, χωρίς την οποία το ζώο συχνά οδηγείται στο θάνατό του.

Θ.Μ-Π./ 2020